Kilka dni mroźnych i śnieżnych wystarczyło, by starszym pleszewianom wróciły wspomnienia sprzed 48 lat, gdy na przełomie grudnia i stycznia miasto sparaliżowała legendarna zima stulecia – z nieprzejezdnymi drogami, saniami zamiast samochodów i farelkami, które nie dawały rady...

W grudniu 1978 roku mróz uderzył nagle, a śnieg sypał bez przerwy przez kilka dni. Zaspy były wyższe niż człowiek, przestały kursować autobusy i kolejka, a wojewoda kaliski zawiesił zajęcia w szkołach. Do odśnieżania skierowano pracowników wszystkich zakładów pracy, a w ratuszu powołano sztab kryzysowy. Chleb z miejscowej piekarni rozwożono po wsiach saniami zaprzężonymi w konie.

Najtrudniej mieli mieszkańcy bloków z wielkiej płyty – przez nieszczelne okna i drzwi wiało niemiłosiernie, pękały rury centralnego ogrzewania, a dogrzewanie farelkami często kończyło się wyłączeniami prądu. Taksówkarzom zamarzało paliwo w przewodach, a wiele dróg przez kilka dni było nieprzejezdnych. Mimo wszystko w sylwestra ludzie próbowali się bawić, chociaż "kiszone ogórki zamarzały na półmiskach".

Tegoroczna zima jest znacznie łagodniejsza, ale nawet krótkie epizody mrozu przypominają, jak groźna potrafi być pogoda. Zima stulecia pozostaje symbolem tamtych czasów – trudnych, ale zapamiętanych także dzięki solidarności i wspólnemu radzeniu sobie z żywiołem.